Pracownia ikonopisania – wakacyjny warsztat malarski

Zapraszamy na warsztaty pisania ikon dla początkujących i średnio zaawansowanych.

Dlaczego ikona?

Ikona od wieków fascynuje swym tajemniczym pięknem. Jako obraz sakralny ma szczególne zadanie – za pomocą materialnych środków przedstawić niematerialny świat ducha. Dla wiernych staje się łącznikiem pomiędzy Niebem a ziemią. Dlatego jeden z teologów ikony – Michael Quenot nazwał ją „oknem ku wieczności”. Ikony od wieków otaczane są kultem. Wiele z nich znajduje się w prawosławnych i greckokatolickich cerkwiach gdyż ich kult jest ważnym elementem liturgii bizantyjskiej. Ale otaczane czcią ikony spotykamy także w polskich kościołach rzymskokatolickich jak chociażby wizerunki Matki Boskiej Częstochowskiej czy Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Wiele ikon jest celem pielgrzymek, gdyż uznawane są za cudotwórcze oraz będące źródłem licznych łask.

W Polsce coraz więcej osób pragnie mieć ikonę w domu. Jest ona cenionym prezentem z okazji ślubu, chrzcin, Pierwszej Komunii, ważnych rocznic. Ikona, niosąc ze sobą głębię treści, piękno i formę wypracowaną przez wieki dla jak najlepszego przedstawienia świata duchowego, stała się we współczesnych czasach inspiracją dla wielu malarzy.

Galeria

Charakterystyka zajęć

Uczestnicy pod okiem doświadczonej ikonopisarki, Ewy Grześkiewicz z Grupy Agathos, wykonają szkic. Następnie przeniosą go na zagruntowaną, szpongowaną, deskę lipową. Na niej napiszą (namalują) ikonę tradycyjną techniką tempery jajecznej.

W czasie zajęć będziemy też rozmawiać o tym, czym jest kanon i jakie znaczenie symboliczne mają na ikonie gesty, kolory, odwrócona perspektywa.

Osoby początkujące będą pracować nad ikoną Oblicza Chrystusa, osoby średnio zaawansowane nad ikoną Matki Bożej Miłującej. Po wcześniejszym uzgodnieniu istnieje możliwość pracy nad inną , niż proponowana, ikoną.

Zakres działań proponowanych w pracowni

– wprowadzenie w historię ikony, rozmowa o roli kanonu i środkach artystycznych charakterystycznych dla tego malarstwa.
– wprowadzenie w tematykę, symbolikę i geometrię ikon Chrystusa oraz Matki Bożej Miłującej
– zaznajomienie ze sposobem rysowania twarzy, dłoni i szat na ikonach;
– wykonanie szkicu i przeniesienie go na deskę;
– sporządzenie medium;
– wprawki malarskie w technice tempery jajecznej;
– informacje o sposobie nanoszenia kolejnych warstw farby;
– malowanie ikony;
– wykonanie aureoli, napisów końcowych, obrysu;

Uczestnicy otrzymają

  • zagruntowaną, szpongowaną deskę lipową
  • pędzle
  • pozostałe materiały zapewniamy do użytku w pracowni.

Prowadzenie

Ewa Grześkiewicz – pisania ikon uczyła się w Pracowni św. Łukasza w Krakowie pod kierunkiem o. Zygfryda Kota. Umiejętności doskonaliła w Studium Chrześcijańskiego Wschodu działającym przy klasztorze oo. dominikanów na warszawskim Służewiu, na warsztatach organizowanych przez Policealne Studium Ikonograficzne w Bielsku Podlaskim, na zajęciach z greckim ikonografem Theodorosem Papadopoulosem oraz podczas praktyk w prawosławnym monasterze Varatec w Rumunii. Jest współzałożycielką i członkiem Grupy Agathos zajmującej się ikonopisaniem oraz działalnością mającą na celu przybliżenie piękna ikony współczesnemu człowiekowi.
Od kilku lat współpracuje ze Scholą Węgajty współprowadząc warsztaty w ramach Laboratorium Tradycji Bizantyjskiej. Brała też udział w wykonaniu scenografii do dwóch spektakli Scholi – „Miracula Sancti Nicolai” oraz „Opowieści o świętym Franciszku”.

 

Kanon
Cechą charakterystyczną ikony jest wierność kanonowi. Kanon to zbiór zasad dotyczących wykonania ikony obejmujących zarówno technologię jak i określających zasady kompozycji (sposoby przedstawiania postaci, rysunek, symbolikę, kolorystykę). Wbrew pozorom kanon nie ogranicza wolności twórcy, a jedynie pomaga mu w przekazaniu prawd wiary, nie pozwalając na popełnienie błędu przez zbyt subiektywne ujęcie tematu. Przed stosującym się do kanonu malarzem ikon nadal stoi zadanie poszukiwania najlepszych dla danego dzieła rozwiązań artystycznych.

 

SymbolikaIkona posiada bardzo bogatą symbolikę. Głębokie odniesienia pojawiają się już na etapie przygotowywania podobrazia. Deska przynosi na myśl drzewo Krzyża, wyżłobione w niej wgłębienie (tzw. kowczeg) – Arkę Przymierza. Przyklejone płótno kojarzy się zarówno z całunem, jak i z chustą, którą Zbawiciel przyłożył do twarzy zostawiając na nim odbicie swego Świętego Oblicza.
W warstwie malarskiej symboliczne są m.in. gesty, pozy, elementy architektury. Na ikonie brak typowej dla malarstwa zachodniego perspektywy. Stosowana jest tzw. perspektywa odwrócona – to, co jest dalej może być większe niż to, co znajduje się bliżej. Przedstawiony przedmiot sprawia wrażenie, jakby był oglądany z kilku punktów na raz (widoczne są krawędzie, które patrząc z jednego punktu nie powinny być widoczne). Charakterystyczna dla ikony jest także achronologia – na jednym obrazie przedstawione bywają wydarzenia, które miały miejsce w różnym czasie. Symboliczne znaczenie mają także kolory. Na szczególną uwagę zasługuje tu złoto, które w tym wypadku nie jest kolorem ale stanowi metaforę światła, blasku świętości i Bożej chwały.
Wszystkie te zabiegi maja na celu podkreślenie, że ikona nie jest obrazem naturalistycznym, że jej zadanie to za pomocą materialnych środków wprowadzić stojącego przed nią człowieka w rzeczywistość ponadzmysłową, w przebóstwiony świat Ducha.

 

Kult ikonyIkony od wieków otaczane są kultem. Jednakże cześć oddawana ikonie nie dotyczy jej samej (tzn. deski, farb), ale odnosi się do postaci, które są na niej przedstawione. Ikona jest miejscem uobecnienia Archetypu i z tego względu staje się przedmiotem kultu.
Podstawy kultu ikon wypracowane zostały jeszcze przed podziałem chrześcijaństwa na wschodnie i zachodnie. Sformułowali je Ojcowie Kościoła oraz sobory -VII sobór powszechny w Nicei (787) oraz Sobór w Konstantynopolu (843).
Liczne ikony znajdują się w prawosławnych i greckokatolickich cerkwiach gdyż ich kult jest ważnym elementem liturgii bizantyjskiej. Ale otaczane czcią ikony spotykamy także w polskich kościołach rzymskokatolickich jak chociażby wizerunki Matki Boskiej Częstochowskiej czy Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Wiele ikon jest celem pielgrzymek, gdyż uznawane są za cudotwórcze oraz będące źródłem licznych łask.
Ikony stanowią także obiekty prywatnego kultu domowego. Towarzyszą człowiekowi w ważnych momentach życia, pomagają w modlitwie. Uważa się, że ich obecność przynosi domownikom pomyślność, Boże błogosławieństwo i opiekę.

 

Ikony archaniołówArchaniołowie to chór anielski, który spełniając szczególne posłannictwo wobec ludzi, wspomaga ich w drodze do zbawienia. Z racji swojej wyjątkowej funkcji są często przedstawiani na ikonach. Do najbardziej znanych archaniołów należą: Archanioł Michał (hebr., „Któż jak Bóg”), Gabriel (hebr., „Bóg jest moją siłą”), Rafał (hebr., „Bóg uleczył”).We wschodniej tradycji wymienia się jeszcze: Uriela (hebr., „Światło Boga”, Serafiela (hebr., „Modlitwa do Boga”), Jehudiela (hebr., „Święty”), Barachiela (hebr., „Błogosławiony przez Boga”, Jeremiela (hebr., „Ten, którego podnosi Bóg”).
Szczególnym kultem cieszą się Archaniołowie Michał i Gabriel – pierwszy jako poskromiciel szatana, drugi zaś jako zwiastun słowa Bożego. Ikony, na których najczęściej spotkamy Archaniołów to: „Sobór Archaniołów”, ikony w rzędzie Deesis, „Zwiastowanie”, „Cud w Canoe”. Archanioł Michał, jako archistrateg, przedstawiany jest często w zbroi rycerskiej, z mieczem w ręku. Archaniołowie malowani są także w długich szatach, z atrybutami symbolizującymi ich posłannictwo, władzę i duchowa naturę. W zależności od tego, jaką cechę anioła ikonopis uznał za najważniejszą, powstały pełne siły i męstwa wizerunki Archanioła Michała – wojownika, lub też przedstawienia tej samej postaci jako wzoru pokory i posłuszeństwa, jakie możemy oglądać na dziełach Andrieja Rublowa.

Informacje ze strony www.ikony.waw.pl

Polecamy podobne:

Pracownia ikonopisania – warsztat malarski
Pracownia ikonopisania – warsztat pozłotniczy
Warsztaty decoupage’u
Warsztaty renowacji mebli

 

ludzie radość pasja tworzenia sztuka

Centrum Artystyczne Sztukarnia
ul. Odolańska 60
02-562 Warszawa
NIP 542 264 64 83
48 692 870 303

sztukarnia@sztukarnia.pl

GODZINY OTWARCIA
Biuro:
pn.- pt. 9.00 - 17.00
Centrum Artystyczne:
pn.- pt. 9.00 - 20.00
sob.- niedz. 9.00 - 19.00

mapka dojazdowa
Nr konta: Inteligo 50 1020 5558 1111 1811 8560 0011
platforma kultury ale kiedy Centrum informacyjno szkoleniowe kocham wies weranda country weranda

Copyright © 2017 Sztukarnia.pl Centrum Artystyczne Warszawa | Polityka prywatności i Cookies

Realizacja i utrzymanie Mitelecom Marketing Internetowy  

FacebookGoogle+RSS