Charakterystyka zajęć

Zajęcia nastawione są na trening dziecięcej kreatywności. Wzbogacają świat wyobraźni i wrażliwości. Rozwijają zmysł estetyczny, przejawiający się w dostrzeganiu piękna i zdolności jego artystycznego przetworzenia; oraz zmysł etyczny, który zmierza do otwarcia się na pozytywne wartości. Zajęcia kształcą aktywność językową dziecka i tym samym poszerzają umiejętności komunikacyjne. Inspiracją do zajęć są baśnie tradycyjne i współczesne, opowiadane a nie czytane dzieciom. Stanowią one punkt wyjścia dla proponowanych maluchom zadań i ćwiczeń.

W trakcie zajęć wykorzystywane są metody twórczej wizualizacji i relaksacji. Istotna jest aktywizacja jak największej liczby zmysłów: stąd interdyscyplinarny charakter zajęć  odnoszących się do literatury, plastyki i muzyki.  Bardzo ważne jest także wykorzystanie ruchu jako czynnika odprężającego. Prowadzącą cechuje indywidualne podejście do każdego dziecka, próba wnikliwego zrozumienia małych, niepowtarzalnych światów.

1. Cele

- stymulowanie rozwoju aktywności językowej dziecka

- stymulowanie  dziecięcej wyobraźni

- wykształcenie wrażliwości na odbiór dzieł sztuki z zakresu literatury, plastyki i muzyki

- trening komunikatywności

- przekazanie dziecku podstawowych wartości etycznych zawartych w baśniach i bajkach.

- wspieranie dzieci z trudnościami (np. dzieci nadpobudliwych czy z trudem odnajdujących swoje miejsce w grupie)

2. Materiały

- zajęcia przeprowadzone są w oparciu o  bajki opowiadane ( nie czytane) przez osobę prowadzącą

- nagrania z różnymi rodzajami muzyki (służącej także jako tło)

- reprodukcje obrazów i fotografii

- materiały plastyczne: kredki, plastelina

- inne: guziki, wstążki, liście, kasztany, druciki, piórka, bańki mydlane, szklane kulki itp

Podczas realizacji zajęć istotna aktywizacja jak największej liczby zmysłów, zwłaszcza wzroku i słuchu oraz wprowadzanie zadań ruchowych jako przerywników, momentów odprężenia

Bardzo ważna jest obecność rekwizytów, które budzą dziecięcą ciekawość i zachęcają do snucia dalszych skojarzeń. Np. miniaturka klepsydry prowokuje pytanie: czym jest czas? Jak go mierzymy? Kiedy doświadczamy jego upływu? Kiedy biegnie wolno, a kiedy szybciej?

3. Wykorzystywane metody

- Bruno Bettelheim: zapoznanie dziecka z baśniowym światem, w którym obok dobra funkcjonuje zło. Pokazanie, że pokonanie zła (nieszczęścia) jest możliwe dzięki wytrwałości, mądrości i pomocy bliskich. Metoda polega na tym, że dzieci utożsamiają się z postaciami z bajek i wierzą, że tak jak one przezwyciężą wszelkie trudności. Ponadto automatycznie wyzwalają się z poczucia wina, upewniając się,  że źródło nieszczęść nie tkwi w nich samych, lecz przynależy do natury świata.

- Celestyn Freinet: technika swobodnych tekstów. Istotą tej techniki jest rozwijanie wypowiedzi na dowolny temat w dowolnej formie. Inspiracją są dziecięce przeżycia, marzenia. Metoda ma szanse sprawdzić się w atmosferze zaufania dziecka do prowadzącego.

- Herbert Read: równoległe rozwijanie trzech filarów ekspresji – potrzeby komunikowania, zdolności obserwacji i przywiązania do wartości.

-  E. Nęcka: metoda pobudzania kreatywności, polegająca na stymulowaniu myślenia dywergencyjnego: (1.udoskonalenie technik asocjacyjnych: tworzenie łańcucha asocjacyjnego, kojarzenie ze sobą rzeczy pozornie odległych, uzupełnianie rozpoczętych zdań, układanie historyjek z wylosowanych przypadkowo wyrazów; 2. udoskonalanie  technik transformacyjnych: przeniesienie funkcji danych przedmiotów na inne przedmioty, przeniesienie akcji opowiadania w inne miejsce, zmiana tytułów, zmiana początku lub zakończenia historii; 3. doskonalenie myślenia metaforycznego: ożywianie przedmiotów nieożywionych, rysowanie „martwych metafor”, tworzenie metafor na podstawie złożenia abstrakcyjnych pojęć i rzeczywistych przedmiotów).

4.  Przykładowe scenariusze

1. Bajka Andersena  „Imbryk”

- po opowiedzeniu bajki prowadzący nalewa dzieciom do styropianowych kubków niewidzialną herbatę

- dzieci mają narysować flamastrami na kubkach własne, szczęśliwe zakończenie opowiadanej wcześniej historii

- dzieci poruszają się po sali w rytm muzyki, na dźwięk pauzy zastygają w pozach imitujących rzeźby; potem nawzajem zgadują, co przedstawiają zastygłe figury.

2. Bajka Singera „Circur i Peziza” (bajka opowiadająca o przyjaźni świerszczy i skrzatów)

-  dzieci słuchają nagrań z odgłosami świerszczy. Zastanawiają się gdzie i kiedy można     spotkać świerszcze

- dzieci wyobrażają sobie, że zamieniły się w świerszcza, wymyślają sobie dźwiękonaśladowcze imiona np. Krzyczek, Świerszczyk, Circir

-  każdy  „świerszcz” snuje swoją opowieść

- taniec z kolorowymi szarfami; dzieci powtarzają za prowadzącym króciutki układ choreograficzny.

3. Bajka autorstwa prowadzącej „Taniec z księżycem” (której bohaterką jest utykająca  dziewczynka)

- rozmowa o inności, dlaczego niektóre osoby wydają nam się inne?

- osoba prowadząca wciela się w Niewidzącego, którego dzieci oprowadzają po mieście, opowiadając mu o tym co napotyka na swojej drodze i wokół siebie

- rozmowa o pocztówkach należących do nurtu fotografii artystycznej. Dzieci próbują zdefiniować nastrój postaci, wymienić jak najwięcej cech wyglądu oraz nadać tytuł oglądanym pocztówkom.

4. Fragment książki Norton „Gałka od łóżka” (której bohaterką jest utykająca  dziewczynka)

- dzieci budują latające „łóżko” z poduszek, wymyślają dokąd chcą polecieć

- prowadzący sugeruje podróż w przeszłość lub przyszłość. Dzieci próbują opisać swoich rodziców w momencie, gdy byli jeszcze dziećmi, lub odwrotnie – siebie samych jako dorosłych

- dzieci dostają szklane, „czarodziejskie” kuleczki i wypowiadają życzenia, tym samym opowiadając prowadzącemu o swoich marzeniach.

5. Bajka Andersena „Stara latarnia”

- dzieci oglądają miniaturkę latarni oraz przyglądają się zapalonej świecy

- prowadzący wg pomysłów zaczerpniętych z książki Grzegorza Kasdebke („Co to znaczy?”) objaśnia znaczenia związków frazeologicznych, takich jak np.: „być na świeczniku”, „ze świecą szukać”

- dzieci dostają pocztówki ze zwierzętami i próbują opowiedzieć historie zainspirowane pocztówkami.

Prowadzenie

Anna Szlagowska – ukończyła studia doktoranckie na Wydziale Polonistyki UW. Posiada bogate doświadczenie dydaktyczne: nauczała historii literatury, sztuki mówienia i dialogu oraz stylistyki czyli reguł prawidłowego pisania. Ma szerokie zainteresowania: muzyka, film, malarstwo, filozofia, teatr – stanowią one jedno ze źródeł inspiracji dla jej twórczości. Pisze wiersze, opowiadania, a także piosenki oraz bajki dla dzieci.

W pracy z maluchami cechuje ją indywidualne podejście do każdego dziecka, próba wnikliwego zrozumienia małych, niepowtarzalnych światów.

Informacje organizacyjne

Polecamy podobne:

Bajkowa ceramika – zabawy z gliną dla najmłodszych
2 x animacja! Warsztaty filmów animowanych dla dzieci